طوطی کاکادو

طوطی کاکادو

زادگاه اصلی و تاریخچه کاکادو

کاکادو ها از خانواده طوطی های کاکل دار هستند و به نام های طوطی کاکلی، کاکاتو ، طوطی آمبرلا، باراتا و … خوانده می شوند که همگی به کاکل بالای سر پرنده اشاره دارد.

طوطی کاکادو (Cockatoo)  متعلق به خانواده کوکاتوئیده (Cacatuidae) است که شامل ۲۱ گونه می باشد. این پرنده اصالتاً مربوط به کشورهایی مانند استرالیا، نیوزلند، گینه نو، اندونزی، فیلیپین، جزایر والاسا و جزیره سولومون هستند. 

این پرندگان در سال ۱۸۸۳ برای اولین بار در آلمان تکثیر شده و به واسطه تجار و بازرگانان به کشورهای مختلف صادرات شده اند. 

کاکادو سولفورکرست سالهاست که شناخته شده است و به دلیل داشتن تاج زرد رنگ از زیبایی بیشتری برخوردار بوده و علاقه مندان زیادی دارد. این نژاد از کاکادو در اواخر سال ۱۹۶۹ توسط کاوشگر معروف، کاپیتان کوک که در یکی از سفرهای خود که به مقصد استرالیا داشت جمع آوری شد. 

ویژگیهای ظاهری، رفتاری و نژادهای کاکادو

از معروفترین گونه های کاکادو میتوان به سولفورکرست، ملوکان، رُز برست، گوفین، آمبرلا و پالم اشاره کرد.

این طوطی ۳۰ الی ۶۰ سانتی متر طول دارد و وزن او نیز بین ۵۰۰ الی ۱۲۰۰ گرم می باشد.

آنها عموما دارای بال های عریض بلندی هستند که در پرواز سریع مورد استفاده قرار می گیرند، با سرعت تا ۷۰ کیلومتر در ساعت که برای نوعی طوطی گالا این مقدار ثبت شده است.
پاهای این گونه خاکستری رنگ است و دارای ۴ انگشت می باشد که زمانی که روی شاخه درخت و یا مانند آن می نشیند، دو انگشت میانی رو به جلو و دو انگشت بیرونی در پشت قرار می گیرد. پاهای آنها کوتاه و دارای پنجه های قوی هستند و هنگام بالا رفتن از جایی از منقار خود به عنوان یک عامل سوم برای گرفتن جایی استفاده می کنند. منقار قوی آنها به گونه است که می توانند دانه های آجیل را در صورتی که دارای پوست باشند به راحتی بشکنند. منقار جنس نر طوطی کاکادو، نسبت به جنس ماده کمی بزرگتر است.
منقار این پرنده (کاکادو) بسیار قوی می باشد به گونه ای که می تواند مبلمان و اثاثیه منزل را از بین ببرند. 
طوطی های Cockatoo از جمله طوطی های سخنگو هستند، که با تمرین و تکرار مستمر می توانند صحبت کنند. اما اگر به طور کلی در مورد صدای این پرنده بخواهیم بگوییم، آوازخوانی یا سخن گفتن کاکادوها با صدای بلند و خشن است. آنها  هنگام بروز رویداد هایی شامل، به رسمیت شناختن یکدیگر، هشدار دادن به دیگران برای وجود شکارچی، نشان دادن خواسته و حالت های فردی، حفظ انسجام گله و هشدار هنگام دفاع از لانه و … از خود صدا تولید می کنند.
این دسته از طوطی ها، از جمله پرنده هایی هستند که در روز فعالیت می کنند و به اصطلاح پرنده های روزانه هستند و برای تهیه غذا نیاز به نور دارند.

این نکته مهم را به یاد داشته باشید که تنها در صورتی می توانید کاکادو را به صورت آزادانه در خانه رها کنید که کاملا اهلی شده باشد و به شما و محیط جدید عادت کرده باشد، چون در غیر این صورت با حرکات پرخاشگرانه او روبرو خواهید شد و امکان شکستن وسایل و شیشه پنجره را دارند. 

همچنین داشتن علاقه به نگهداری از این پرنده و تحمل بدخلقی ها و جیغ و دادهای او مهم ترین شرط برای نگهداری از آنها می باشد. برخی از مردم پس از خرید کاکادو انتظار روی دست آمدن و رقصیدن پرنده را دارند، در حالی که اینطور نیست و تا زمانی که کاملا به شما و محیط جدید عادت نکرده باشد، باید جیغ و دادهای گاه و بی گاه و حتی صبح هنگام او را تحمل کنید و با فراهم کردن شرایط مناسب ، محیط جدید را برای او کاملا دلپذیر کنید. 

بطورکلی کاکادوها از نظر شخصیتی پرندگانی اجتماعی، احساساتی، محتاج توجه زیاد، خرابکار، تنوع طلب، پر حرف، باهوش، یک دنده و لجوج، دمدمی مزاج، بازیگوش و آکروبات باز هستند.

طوطی کاکادو دارای عمر بسیاری بالایی می باشد ، در طبیعت که در بدترین وضعیت معیشتی هستند حدود ۲۰ الی ۴۰ سال عمر می کنند.

طوطی کاکادو

مشخصات قفس کاکادو

طوطی های کاکادو گوفین به قفسی با حداقل ابعاد ۶۰  سانتیمتر عرض، ۹۰ سانتیمتر طول و ۱۲۰ سانتیمتر  ارتفاع و با حداقل فاصله ی میله های ۲ تا ۲٫۵ سانتیمتر نیاز دارند.

کاکادو های بزرگ به قفسی با حداقل ابعاد ۹۰ سانتیمتر عرض، ۱۲۰ سانتیمتر طول و ۱۲۰ سانتیمتر ارتفاع و با حداقل فاصله ی میله های ۲٫۵ تا ۴ سانتیمتر نیازمند هستند.

بهتر است برای سهولت دسترسی به این پرنده نسبتاً بزرگ جثه، قفس دارای درب از قسمت فوقانی نیز باشد. انواع چوپ نشیمن متعدد و اسباب بازی باید در قفس تعبیه گردد تا پرنده را مشغول نماید. 

(آنها تمایل زیادی به نشستن بر روی میله های نشیمن دارند، این میله ها باید از جنس استیل و یا چوب های سخت غیر قابل جویدن باشد چرا که علاقه زیادی به جویدن میله زیر پای خود دارند).

تغذیه کاکادو

تخمه، انواع آجیل و دانه‌های دیگر مانند بادام و پسته همراه با میوه و سبزیجات غذای این گونه طوطی است. اگر از کاکادوهای بزرگ نگهداری می‌کنید دادن گردو و بادام سخت به صورت درسته هم مانعی نخواهد داشت. در کل جیره آن‌ها همان دانه‌های مختلف مانند تخمه، بادام، بادام زمینی و حتی بعضی از دانه‌های ریز مانند تخم کتان و ارزن می‌باشد که حتی کاکادوهای بزرگ هم قادر به پوست کردن و خوردن این دانه‌های کوچک هستند.

در رژیم آن‌ها حتما از میوه و سبزیجات مانند سیب و کاهو استفاده کنید و برخی حبوبات پخته هم گه گاه در اختیارشان قرار دهید تا در صورت تمایل از آن‌ها هم استفاده کنند. راز موفقیت در جلای پرهای کاکادوها تامین کلسیم و مواد معدنی و ویتامین‌هاست که در همان میوه و سبزیجات یافت می‌شود ولی با این وجود، دادن مکمل‌های تغذیه ای به کاکادوها لازمست.

دقت کنید که روزانه باید سه وعده غذا به این پرنده بدهید و غذای آن نباید تکراری باشد.

اکثر کاکادو های اهلی سر میز با شما غذا خواهند خورد و می‌توان هر چیزی را به آن‌ها داد به غیر از چیزهایی که دستگاه گوارش طوطی‌ها را دچار اختلال می‌کند مانند (پنیر، نمک، ادویه جات و …).

لیست غذاهایی که میتواند در تغذیه این پرندگان مورد استفاده قرار گیرد، بطور مثال در زیر آورده شده است :

  • انواع میوه ها مانند انگور، توت فرنگی ، سیب ، گلابی ، هندوانه ، خربزه و… 
  • انواع سبزیجات مانند کلم ، کاهو، خیار ، گوجه ، هویج و… 
  • انواع آجیل خام و بدون نمک مانند پسته ، گردو، بادام، فندق
  • انواع تخمه های خام و بدون نمک مانند تخم کدو، تخم آفتابگردان ، تخم هندوانه و … دقت کنید که تخم سیب و پرتقال و … دارای سیانور بوده و برای پرنده سمی است.
  • سیب زمینی آب پز ، هویج آب پز شده
  • استفاده از پلت های آماده مخصوص طوطی سانان
  • تخم مرغ آب پز به صورت خرد شده
  • سینه مرغ آب پز شده به صورت خرد شده 
  • ارزان و کتان و سایر دانه های مفید هم چنین بذر سبزیجات
کاکادو

تعین جنسیت کاکادو

پرنده ماده بالغ از روی عنبیه قرمزش قابل تشخیص است و نرها چشمانی سیاه دارند.

پرندگان نابالغ : باتوجه به عنبیه خاکستری تیره براحتی قابل تشخیص اند.

تولیدمثل کاکادو

کاکادوها به راحتی با هم جفت می‌شوند و تکثیر آن‌ها نسبتا آسان است و بعضی از آنها به راحتی تکثیر میشوند. برای تکثیر نیاز به یک جفت آماده که با هم جفت شده‌اند و یک پاسیو داخلی یا خارجی دارید.

کاکادو های سیاه ۲ – ۱ تخم و کاکادوهای سفید تعداد ۴ – ۲ تخم میگذارند که فاصله آنها ممکنست بین ۷ – ۲ روز متغیر باشد. مدت زمان نشستن بر روی تخم ها ۲۹ – ۲۸  روز است. برخلاف کاکادوهای سیاه، در مورد کاکادوهای سفید هر دو والد بروری تخم ها می نشینند. نوع سیاه به آشیانه های باز که روی زمین قرار داشته باشد و نوع سفید کاکادو به آشیانه های بسته برای تخمگذاری علاقه دارند. 

 

کاکادو